Category: eten

Prettige Vreetdagen

In november at ze zich dwars door:
drie repen Tony Chocolonely, zes kilo pepernoten, een hele vlaai, tien stukken kaas, een zak chips, een frietje, een zak drop.
En een stuk speculaas.

Maar genoeg had ze nog altijd niet.

In december at ze zich dwars door:
een zevende kilo pepernoten, vijf flammenkuchen, een bratwurst, een nieuwe reep Tony Chocolonely, honderd toetjes en een hele brie.

Na die maand had ze pijn in haar buik.

De volgende maand was weer een nieuw jaar. Ze was nu niet meer slank en sportief. Ze was een grote, dikke versie van zichzelf geworden…

(Vrij naar: Rupsje nooitgenoeg, Eric Carle)

5Natuurlijk slaat het nergens op. In september blogde ik hier nog trots dat ik 10 kilometer had gerend en fanatieker was dan ooit. Ik had de gezonde modus ontdekt. Maar toen kwamen regen en kou en deadlines en drukte.
En toen vrat ik me dus zomaar de winterdagen door. Zonder een kilometer te rennen.

Ik kan dat steken op mijn eigen gebrek aan discipline. Maar veel liever leg ik de schuld bij anderen. (Zo ben ik nu eenmaal).

Want je kunt in deze donkere dagen je huis niet uit of er wordt voor je neus met pepernoten gestrooid, glühwein geschonken, een Duitse lekkernij aangeboden, speciaal decemberfoodwinterbier gebrouwen of een vijfgangendiner bereid.
Ik zou daar natuurlijk weerstand aan kunnen bieden. Maar zo zitten mijn genen nu eenmaal niet in elkaar. Ik word zielsgelukkig van vreetfestijnen. En een beetje te dik ook. Daar zorgen diezelfde genen dan ook weer voor.

Ik heb dus besloten me niet meer te verzetten tegen al het lekkers dat december nog te bieden heeft. Daarom eet ik me zondag nog dwars door eetavontuur Vol van Smaak heen: speciaal bier proeven, Peruaans street food eten, Barristakunsten bewonderen en een kokosbol proberen, op rolafstand van huis: dat kan ik niet overslaan. Dan doe ik op karakter nog twee Kerstdagen en een midweekje Limburg (met bezoek aan de Hertog Jan Brouwerij).

Om vervolgens zo voldaan en te zwaar aan het nieuwe jaar te beginnen, dat ik niet anders kan dan weer sportief worden.

Ik wens iedereen Fijne Vreetdagen.

Dus sloot ze zich op in een stinkende hal die ‘sportschool genoemd’ wordt. Daar bleef ze drie maanden zweten.
Toen begaf ze zich voorzichtig weer op haar sportschoenen naar buiten.
En werd een supergezond, fanatiek, sportief  mens. (Tot het carnaval werd.)

Goddelijk Chinees eten. Gewoon in Rotterdam

sichuan-cuisine-7In een vorig leven studeerde ik Chinees. Vijf jaar lang stampte ik karakters en stotterde ik vreemde tonen. Jammer dat er niemand zat te wachten op een afgestudeerde sinoloog met journalistieke papieren. En dat ik niet zat te wachten op een baan als vertaler of juf. Einde China-carrière, begin schrijversleven.

Toch heb ik nooit spijt gehad van mijn studiekeuze. Vooral omdat ik tijdens die studie een dikke beurs kreeg om Mandarijn te gaan oefenen in Beijing .
Het was een topjaar. In meerdere opzichten.
Het was ook het jaar waarin ik 8 kilo aankwam. En zelfs mijn dunste studievriendin een buikje kreeg. Chinees eten, écht Chinees eten, is namelijk goddelijk. Continue reading

Hoera: pompoenseizoen! (En zo maak je de lekkerste pastasaus ter wereld)

foto 2 (1)Ik hou van lekker eten, maar de hele Gojibessenhype en het Quinoagebeuren zijn nogal langs me heen gegaan. Ik kom uit Brabant. En daar deden we gewoon aan stevig en voedzaam, in flinke porties. Als ik vers, gezond en lekker wil, hou ik het dan ook bij bewezen succes: spinazierisotto met zalm of een ouderwetse pasta met pompoen. Geef mij een pompoen en een staafmixer en ik kom de herfst wel door.

Pittige pompoensaus is mijn absolute favoriet: smeuïg, pittig en een beetje zoet. De beste pastasaus ter wereld, als je het mij vraagt. En niet te verpesten. Ook een voordeel…

Je maakt m als volgt:

* Je hakt 1 grote pompoen in blokjes (eerst de schil en pitten verwijderen)
* Die blokjes kook je, samen met 1/2 courgette, 1/2 rode peper en een beetje verse gember zo’n 15 minuten in een laagje groentebouillon.
* Dan voeg je 3 tomaten (in blokjes) toe en die laat je nog een paar minuten meekoken.
* Tijd voor de staafmixer: mix alles tot een gladde saus. Voeg een half bakje ricotta toe en pureer verder.

Supersimpel, snel klaar (als je zorgt dat je de schil van de pompoen vast een beetje zacht maakt in de over of door voor te koken) en zoooo lekker. Vooral in combinatie met pastaschelpjes en een flinke berg Parmezaan erover.

Smakelijke herfst vast!