Category: muziek

Dag held

Luc de Vos GorkiDe beginklanken van hun grootste hit. Meer hadden ze niet nodig om duizenden mensen op het plein bij Sint Jacobs in Gent in vervoering te brengen deze zomer. Ik stond in het publiek en keek om me heen. Zag naast me een stel oude Gentenaren, die hun speciaalbiertje in de lucht staken en met gesloten ogen begonnen mee te zingen. “Sterren komen, sterren gaan. Alleen Elvis blijft bestaan. Mia heeft het licht gezien. Ze vraagt Kun jij nog dromen? “ Mijn middelbare schoolvrienden stonden voor me en deden hetzelfde. Ook ik stak mijn biertje in de lucht. Op Gorki. Op Luc de Vos. En op de muzikale omlijsting van jarenlange vriendschap.

Nog geen vijf maanden na het magische optreden in Gent stuur ik diezelfde vrienden geschrokken een bericht.

Onze Vlaamse held is dood.

De man die onze gezamenlijke voorliefde voor vage cultfiguren belichaamde op de middelbare school.
De zesde passagier, die ons urenlang toezong toen we als jonge twintigers door Tsjechië en Duitsland reden.
De zanger van de band die ik altijd even wilde horen als ik, tijdens een jaar in China, heimwee had naar mijn Brabantse vriendengroep.
De geniale mafkees, wiens legendarisch vage teksten we eindeloos herhaalden in dronken buien, zullen we nooit meer zien staan op een podium.
Nooit meer “here we go baby”. Nooit meer  “Joepie”.

Nondeju. Wat een gemis.

Top 3: guilty pleasures uit de 90’s

Eigenlijk waren de 90’s natuurlijk één lange guilty pleasure. Maar daar had ik nog geen weet van toen ik met mijn Heideroosjesshirt en mijn blauwe drMartens over het schoolplein zweefde. Je was alto of je was gabber. Koos je voor the Smashing Pumpkins of Nirvana, dan kon je écht niet stiekem ook van Scatman John houden. Laat staan van Take That.

En daarom zeg ik hiep hiep hoera voor 90’s Request op 3FM, dat vandaag weer van start is gegaan. Een week lang meedeinen op al die kwijlserenades, houtje-touwtje-rapnummers, gabberpulp en Nederlandstalige gedrochten die de jaren 90 hebben voortgebracht, zonder te vrezen voor onomkeerbare imagoschade. Zo fijn dat dat kan, zo’n 15 jaar na dato.

Ik verheug me vooral op deze 3 persoonlijke guilty pleasures. Want och, die deuntjes. En och, die clips. Ik zou bijna willen dat The Box weer een weekje ging uitzenden.

Wat is jouw favoriete wangedrocht uit de 90’s?

1. “Het is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente”, zong Peter de Koning in 1995. En ik ook, want ik had het singeltje. Verstopt onder mijn Green Day T-shirt. Dat wel hoor.

Continue reading