Tagged: peuter

Waarom ik mijn kinderen soms groot wil kijken (en daar dan heel snel weer van terugkom)

Het leven met jonge kinderen is een polonaise van slaaptekort, zorgtaken en lange dagen aan de rand van de zandbak. Ik kan mijn kinderen daarom soms wel groot kijken. Voor heel even.

lfGisterenochtend werd ik ruw uit mijn slaap gewekt door een peuter die in mijn oor stond te schreeuwen. Het was half zes en er was nood aan de man. Meneer moest poepen. In zijn luier. En hij vond het heel belangrijk dat ik daarvan op de hoogte was. Hij banjerde weg om zijn plan uit te gaan voeren op zijn eigen kamer. Net toen ik me weer wilde omdraaien, besloot ook zijn babybroertje dat het tijd was om mijn vrije dag te beginnen. Continue reading

Peuter kan de pot op (maar hij wil niet)

2015-07-10 17.12.45“Er komt nog een plasje!”, juicht mijn 3-jarige zoon voor de vierde keer in een kwartier. Het is 8 uur ’s avonds en mijn peuter zit al zeker twintig minuten op het potje. Het badwater is koud. Mijn geduld op. Vanuit mijn tenen haal ik nog een klein hoeraatje voor de drie druppels die hij er met moeite uit heeft geperst. Ik beloof hem twintig stickers en twee verhaaltjes als hij nu eindelijk eens van de pot afkomt en gaat slapen. Maar hij schudt heftig ‘nee’ en gilt “Ik moet nog poepen!”. Continue reading